ARGENTINIË

Salta en omgeving

2009-05-12T08:12:00.000-07:00

Salta leek ons een goeie plaats om een 28 ste verjaardag te vieren. Mooi stadje en onze laatste kans op een "lekkerste stukje vlees ter wereld". Zo gezegd zo gedaan. Aangezien we ons een heel klein beetje moreel verplicht voelden ons niet alleen toe te leggen op de Argentijnse gastronomie, deden we ook een uitstapje naar de mooie "Quebrada de Cafayate", een fantasierijke vallei met rode en blauwe kleunen.

Ondertussen verlangen we echt wel terug naar Bolivië, dus houden we ons bezoek aan Salta kort en gaan we snel de grens over naar Tupiza in Bolivië.
.

Buenos Aires part II en...de sprong!!!

2009-03-31T19:46:00.001-07:00

Derde keer...goeie keer!!! Skydiven stond al lang op ons verlanglijstje, en Argentinië leek ons een goeie plaats om eens uit een vliegmachien te springen. Poging I in Cordoba viel in het water, in Bahia Blanca waaide de wind net iets te hard dus dat bleef bij een poging II, maar Buenos Aires was de derde en de goeie!

3000 m boven de grond zitten we goed vastgegespt aan onze tandem instructeurs, met z´n zessen als sardientjes in het kleine cesna vliegtuigje. Bert mag als eerste. Wanneer het deurtje vlak naast hem opengaat zie ik toch een klein beetje wanhoop in zijn ogen. Even later vallen we 30 seconden in vrije val tegen 200 km/u naar beneden vooraleer de parachute opent. Al wat we kunnen uitbrengen is WHAAAAAAAAAA!!!! Eens op de grond hebben we het "we did it"-gevoel en vragen we "gewoon voor de nieuwsgierigheid" eens na wat een cursus om alleen te kunnen springen kost. Wie weet...

En hier de bewegende beelden van onze bange blikken...

De laatste 3 dagen in Buenos Aires werken we ons lijstje af: het kerkhof in Recoleta waar Evita Peron begraven ligt, San Telmo met z´n tango, La Boca met zijn kleurrijke straatjes en natuurlijk, als laatste nog een keer de beste steak ter wereld!

We laten Argentinië achter ons, steken Rio de Plata over per boot en vinden daar... URUGUAY!

Puerto Madryn, de zeeleeuwen en "Mel"

2009-03-27T10:48:00.000-07:00

We maken een "omweggetje" van 1500 km naar het zuiden om Puerto Madryn en Peninsula Valdes te bezoeken. Klinkt redelijk zot, 4 dagen terug in Patagonië. Twee maanden eerder hadden we gelezen dat we niet in het walvisseizoen waren dus hadden we deze plaats links laten liggen. Maar van mede-reizigers hoorden we dat je hier twee zeldzame dingen kan doen en zien: Duiken met zeeleeuwen en (met heel veel geluk) zien hoe Orka´s zich op het strand gooien om zeeleeuwen te vangen.

Het duiken met de zeeleeuwen (geen zeehonden, die hebben geen oren) was een ongelooflijke ervaring. Aan wal zien ze er nogal log en lui uit, maar in het water zijn ze enorm beweeglijk en elegant. Ze zijn zo nieusgierig dat ze tot bijna tegen je gezicht zwemmen.
.

De volgende dag huren we een auto om naar het meest noordelijke punt van de Peninsula Valdes te gaan, dat bekend staat als een van de zeldzame plaatsen waar orka´s stranden om baby zeeleeuwen te grijpen. Alleen hier, tijdens deze paar maanden, enkel bij hoogtij, heb je 3% kans om dit spectakel te zien. En geluk hadden we... We bewonderden gedurende 5 u hoe Mel, een mannetjes orka, tot 17 (!!!) keer zich op het strand wierp om baby zeehondjes (jaja, die waar we gisteren nog mee gedoken hadden) te vangen. Zo´n dingen hadden we vroeger wel eens op National Geographic gezien, en dus moesten we elkaar soms even knijpen om te beseffen dat we dit met onze eigen ogen zagen! We hebben een beetje vals gespeeld en beter beeldmateriaal van het net geplukt om jullie optimaal te laten mee genieten ;-)

Aangezien we dit jaar niet op wintervakantie kunnen, ruilen we ons snowboard in tegen een sandboard. Maar na twee keer met slecht materiaal te moeten afrekenen geven we het op. Sandboarden is duidelijk nog niet zo populair als snowboarden...

Geheel betoverd door de wonderen der natuur keren we terug naar het bruisende Buenos Aires...

Cordoba

2009-03-20T15:47:00.000-07:00

Het kan niet elke dag WOOW en WAAW zijn. Cordoba is een gezellig studentenstadje, maar een dagje rondslenteren is meer dan voldoende. Eigenlijk kwamen we naar hier om te skydiven (aka parachutespringen) maar het weer zat niet mee dus hielden we het bij een dagje sightseeing.

Mendoza en de druivenoogst

2009-03-20T14:58:00.000-07:00

Mendoza, de wijnstreek van het Zuid-Amerikaanse continent. De reden waarom we hier zijn is dus... de wijn! Tussen het wijnproeven door, steken we zelf ook de handen uit de mouwen.

We vinden, toevallig, een beginnende wijnboer die best wel wat hulp kan gebruiken om z´n eerste druiven te oogsten.

We maken heel het proces mee, van de pluk tot de wijn zelf, en ondervinden al snel dat het wijnproeven VEEL leuker en gemakkelijker is dan het maken ervan. Een leerrijke en leuke ervaring!

Na al deze "zware" arbeid bezoeken we nog enkele wijnhuizen, maar dan om te proeven.

Bariloche

2009-02-28T08:01:00.000-08:00

33 u bussen aan een tergend traag tempo over de bekende "hobbel de bobbel" RUTA 40 veroorzaakt soms rare taferelen; een kleine operatie met het zakmes om een verloren oorstopke terug te vinden (jawel, IN het oor van Thijs!), een in slaap gevallen buschauffeur, een Amerikaanse die nog valser zingt dan wij twee samen en dan nog gitaarles krijgt onderweg...

Bariloche lijkt na het gure weer van de voorbije weken wel een tropisch paradijs, we halen zowaar de zonnecreme terug boven.

2 minuten nadat we aan een stevige hike zijn begonnen blijkt dat het 6 u klimmen is en niet 6 u heen en terug. We besluiten het vandaag dus "op grootmoeders wijze" te doen, d.w.z. met de stoeltjeslift de berg op, koffietje drinken op de top, nog een stoeltjeslift, nog een koffietje en een pateeke. De boog kan niet altijd gespannen staan... :-)

Genoeg pateekes, de volgende dag gaan we voor een stevige tocht op de mountainbike. Het "Cirquito Chico" kruipt snel in de benen, steile beklimmingen worden beloond door prachtige uitzichten op de vele meren, de afdalingen zijn zoals altijd veel te kort. Bert bewijst dat z´n conditie goed zit en ik neem mij voor eens terug in Belgie terug spinningles te gaan geven (tja, misschien eerst beter VOLGEN).

Gastronomisch zit het zeker goed in Bariloche, we worden al snel fan van "Don Alberto" die een keten van uitstekende spaghetti- en asado restaurantjes heeft (met als creme op het ijsje de coupe Alberto, zeer slecht voor de suiker maar o zo lekker) en niet te vergeten de heerlijke chocolade!

We nemen afscheid van Argentinië en gaan (weeral) de Chileense grens over richting Valdivia.
.
Klik hier voor het vervolg.
.

El Chalten en de machtige Fitz Roy

2009-02-21T13:57:00.000-08:00

Na een ware busmarathon bereiken we El Chalten, de basis vanwaar we naar de machtige Fitz Roy hiken. Aangezien het pijpenstelen regent en de voorspellingen niet gunstig zijn, kiezen we voor dagtochten in plaats van uitgeregend te worden in ons tentje. En we beklagen het ons niet echt, als blijkt dat er zoveel water uit de hemel valt dat een klein riviertje zo is aangezweld dat oversteken onmogelijk wordt. We keren terug naar ons warm nest, drogen onze kleren, warmen onze handen aan warme chocomelk en doen een schietgebedje voor beter weer. De tropische tijden lijken ver achter ons.

De volgende dag is er geen wolkje meer te bespeuren, ideaal om de 25 km naar Fitz Roy te wandelen. De beklimming wordt royaal beloond door een spectaculair zicht op de verticale berg met z´n azuurblauw gletsjermeer. Ongelooflijk ook welke vogels we hier allemaal zien. Condors, spechten die absoluut niet schuw zijn, wilde parkieten en zelfs een bosuiltje dat voor de foto wil poseren. Prachtig!

Bert z´n kniëen hebben het bijna begeven dus de busrit naar Bariloche van 33 u is een welgekomen rustpunt. Tijd ook om nog wat te plannen, want de kogel is door de kerk, we blijven 4 maanden langer "on the road". YIHAAAA!!! Klein minpuntje, "Den Indaver" kan de loopbaanonderbreking alleen verlengen PER JAAR, d.w.z. dat Bert nog 8 maanden "op te vullen heeft". (Als iemand een ideeke heeft om zijnen tijd te doden ;-) )

Ushuaia (het einde van de wereld!) en Tierra del Fuego

2009-02-21T13:26:00.000-08:00

"El fin del mundo" zie je echt overal waar je kijkt in Ushuaia, van goeie marketing hebben ze hier wel kaas gegeten. Met "succes", want het kleine vissersdorpje dat Ushuaia ooit was is nu een "redelijk" bekend toeristenstadje waarvan de verwachtte charme een beetje zoek geraakt is. Het einde van de wereld is hier ook niet bepaald, er vertrekken hier dagelijk cruises richting Antarctica, maar € 5000 als last minute is net een beetje boven ons budget :-)

Wat hier wel aan zijn einde komt na 3079 kilometer, is de Ruta Nacional 3 die begint in Buenos Aires. De laatste 20 km lopen door het prachtige Nationaal Park (Tierra del Fuego), en die leggen we te voet af, gewoon om te kunnen zeggen dat we naar het einde van de Ruta 3 zijn gewandeld! Bevers zijn hier talrijk, en alhoewel ze overdag slapen in hun dammen, is het al indrukwekkend om te zien hoe ze dikke bomen gewoon omver knabbelen.

Pinguins zijn hier ook te vinden, we bezoeken een kolonie waar maar liefst meer dan 1000 van die grappige beestjes net hun babies hebben grootgebracht. We pikken nog het "museo naval" mee (in de oude gevangenis, de bestaansrede van Ushuaia) waar ook de familie Gerlache en hun Belgica hun eerbetoon krijgt.

In Patagonië is de weergod groot en de mens heel klein. We staan 7 u stil voor de oversteek van de straat van Magallanes omdat er een stormachtige wind waait, die oversteken onmogelijk maakt. De mensen in de bus voor ons vieren vandaag net hun 50 ste huwelijksverjaardag, en in plaats van te treuren dat ze niet op tijd op hun feest geraken, ontstaat er een waar dansfeest langs de oever van de straat van Magallanes, waarbij iedereen zich goed aan elkaar vasthoudt om niet te gaan vliegen! De ware Patagoonse spirit!

El Calafate en de Perito Moreno

2009-02-09T07:53:00.000-08:00

Patagonië stond altijd al hoog op ons reis-verlanglijstje en al snel blijkt dit volledig terecht. Tijdens de eerste rit van de luchthaven naar El Calafate zitten we als kleine kindertjes aan het raampje gekluisterd... Kijk daar! Kijk daar!! De komende 6 weken worden we vergezeld door Thijs, ne maat uit Antwerpen die we zullen trachten te bekeren van stadsmens tot natuurliefhebber :-)

El Calafate is alvast een goed begin, want niet veel groter dan Begijnendijk EN vooral bekend als uitvalbasis om de bekende gletsjer Perito Moreno te bezoeken. Na enkele maanden tropen hebben nog wat aanpassingsproblemen aan het koude Patagonische klimaat, Bert beklaagt zich al snel dat hij geen lange broek heeft aangetrokken, en mijn windstopper is nauwelijks bestand tegen de ijzige rukwinden. Zomer noemen ze dat hier, jawel.

Maar bevroren benen en tenen worden snel vergeten als de imense Perito Moreno in zicht komt. Een gletsjer van 30 km lang, met aan het uiteinde een muur blauw ijs van 5 km breed en tot 60 m hoog! Deze gigantische ijsklomp verschuift dagelijks ongeveer 2 meter, een spektakel dat gepaard gaat met luid gekraak en regelmatig grote blokken ijs die afbreken. Een waar schouwspel waar we zelfs na enkele uren niet genoeg van krijgen.

Van het Patagonische landschap word je gewoon een beetje stil, en voel je je vooral heel erg klein. We denken vaak aan dappere Anne, die deze bergen op haar fiets temde, en voelen het kriebelen om ook enkele bergen te gaan veroveren, zij het te voet. We steken voor de eerste keer de grens over naar Chili richting Puerto Natales, waar we ons opmaken om de machtige Torres Del Paine te gaan ontdekken.

Klik hier voor ons verslag over Torres Del Paine

Buenos Aires

2009-01-29T14:49:00.000-08:00

Eindelijk! Na 6 maanden vlees waarvan je niet weet of het vlees, vis of hond is, komen we aan in het land van de ASADO, jawel, de beste steaks ter wereld! We kamperen een weekje in Buenos Aires, waar we een goeie zetel ter beschikking krijgen bij Matias via couchsurfing. We zijn ongeveer 50 uur onderweg geweest van Mumbai tot Buenos Aires, maar bijslapen is er niet bij, want Buenos Aires leeft vooral ´s nachts.

Toeval of niet, een dag na aankomst in latinoland staat de voetbalmatch van het jaar op het programma. Voor de voetballeken; Boca Juniors - River is DE ultieme match! We moeten er wel voor naar Mar de Plata, 400 km ten zuiden van Buenos Aires, een strandstad die momenteel overspoelt wordt door Argentijnen met vakantie. De sfeer die in het stadion hangt is ongelooflijk, supporters langs beide kanten zingen uren aan een stuk.

Terug in Buenos Aires bestaat onze dag uit spaans leren, beetje over Patagonia lezen en ´s avonds een optreden meepikken, een asado doen bij onze gastheer of gewoon op een terrasje lekkere wijn drinken.

Naar "het einde van de wereld" geraken is niet evident... 50 u bussen zien we niet echt zitten, dus boeken we maar een vlucht zichting Zuid-Patagonië, en maken we ons op voor een maand trekken en ontdekken in een van de meest spectaculaire landschappen.